Doorgaan naar hoofdcontent

Dag politiek


Het gaat heel slecht met de democratie. Er gebeuren heel veel dingen die de mensen niet willen en de politiek kan er niets aan doen. Mensen worden in de illusie gelaten dat ze iets te kiezen hebben, dat ze inspraak hebben, dat hun belastinggeld effectief wordt besteed. Mensen voelen echter wel dat er veel niet klopt, dat het veelal alleen maar verhalen zijn. Vandaar de vaak slechte opkomst bij door overheden georganiseerde inspraak avonden. En de slecht opkomst bij verkiezingen. “Ze doen maar, zolang ik er geen last van heb.” Hoe lang kan dit goed gaan en hoe zou het anders kunnen?
Zelf heb ik besloten na, zes jaar raadslid in Heemstede en jaren actief partijlid te zijn geweest, uit de politiek te gaan. Ik kan meer bijdragen door te onderzoeken en te schrijven. Onderzoeken zit in mijn bloed, schrijven niet zo. Maar schrijven is een betere manier om het onderzoekswerk zin te geven dan meedoen in de poppenkast van de politiek. Men moet daarnaast ook ergens van bestaan. Voor mij betekend dat deel nemen aan de echte economie. De schijnwereld van bestuur en management past me niet omdat ik dan mijn denken moet conformeren aan een groep die vooral bezig is zelf te overleven. Ik wil vrij kunnen denken en onderzoeken.
Ik was CDAer en dat past me nog steeds het best als het niet zo was dat ze, denk ik, net als bijna alle politieke partijen (inclusief FvD) ideologisch de weg kwijt zijn. Ideologie is ook niet meer het antwoord op de maatschappij na de onvermijdelijke volgende crisis denk ik.
Crises zijn als de aardbevingen in een verschuivende aardkorst. Langzamer nog dan een supertanker. Het schuift langzaam maar zeker een richting op. Alleen niet geleidelijk maar met schokken, van crisis naar crisis. Het wordt daarna altijd beter omdat we mensen zijn en goed voor onszelf zorgen.
Het politiek stelsel wat we hebben is nog gebaseerd op feodale tijden. De woorden “overheid” en “burger” zijn daarvan duidelijke overblijfselen. Dat is wereldwijd het geval. De adel noemt zich steeds iets anders. Burgermeester, wethouder, minister, president of voorzitter. Het patroon is echter het zelfde of het nu confucianistisch, communistisch, socialistisch of kapitalistisch is. Maar mensen verwachten inmiddels echter iets anders. Mensen verwachten “gewoon goede publieke diensten”. Iets waarin de Nederlandse “overheid” nog goed in is. Corruptie kennen we gelukkig niet zo veel. Wel kennen we een groepsparasitaire overheidscultuur. De banken en het financieel stelsel maken daar ook deel van uit. Er zij allerlei bewegingen in de maatschappij die dit op details aan de orde stellen. Zoals bijvoorbeeld de stichting OnsGeld. En er zijn gelukzalige na├»evelingen die denken vanuit de politiek met nieuwe partijen hier iets aan te kunnen doen. Maar het zit dieper denk ik. Daarover wil ik gaan publiceren omdat ik daarmee en met goed mens zijn voor mijn naasten beter kan bijdragen aan een betere wereld dan meedoen in de politieke poppenkast.
Mijn agenda: Verbinding van het Nederlandse taal gebied. Bevrijding van de overheid.
Het eerste doe ik in het Nederlands binnen RingstadPers.nl. Het tweede vanuit freeworldpeople.org in het Engels.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Europa moet uit de ellendige wurgreep van Parijs

Geschiedenis kan op meerdere manieren worden uitgelegd. En elke stam legt de geschiedenis uit in haar eigen voordeel. "Het mooie verhaal van de stam". Soms zijn die verhalen van de stam vals voor de rest van de wereld. De Europese geschiedenis is door de Parijzenaars heel erg in hun voordeel gekleurd. En de Parijzenaars zijn er goed in geslaagd de rest van Europa te indoctrineren met hun verhaal. Parijs heeft het schoolsysteem en de wetenschap op continentaal Europa honderden jaren in hun sprookjes doen geloven. En heel veel ellende in Europa veroorzaakt. In deze blog wil ik eens een echte Europese bril opzetten en de Parijse bril afzetten. Want alleen als Europa stopt te geloven in Parijse sprookjes kan Europa haar kracht volledig tot ontwikkeling brengen. Taal is een instrument van communicatie. Communicatie is het instrument van kennis delen en kennis is macht. Kort gezegd taal is macht. Zolang we in Europa niet tot het punt zijn gekomen van een bestuurlijke taal (Engels),

Dodenherdenking en bevrijdingsdag, een Ringstad perspectief.

De menselijke zoektocht naar een samenleving zonder excessen is zo oud als de landbouw en veeteelt. De bijbel staat vol met verhalen over waar het mis ging en waardoor men dacht dat dit kwam. Als het mis gaat is dit steeds weer een collectieve frustratie. De wereldoorlogen die op en vanuit het Europese continent hebben plaats gevonden zijn de meest recente voorbeelden hiervan. Als de bijbel en koran herschreven zouden worden zouden er zeker verhalen over en uit deze oorlogen in worden opgenomen. Al onderzoekende raak ik er steeds meer van overtuigd dat de renaissance de oorsprong van de oorlogen is geweest. Ook van de Napoleontische. De renaissance als vooruitgangsimpuls in combinatie met de resten van feodale stelsels in Europa is een giftige mix gebleken. Steeds nieuwe vindingen en sprongen in de vooruitgang leverde wisselende vorstenhuizen en hun steden voorsprongen op en machtsposities in de wereld. Eerst de Portugese, toen de Spanjaarden, Hollanders en ten slotte de Engelsen.

Deugen deugt niet en daarom 'wetenschap' ook niet

Deugen, ofwel het "Mensen die niet denken en doen zoals wij zijn slecht" syndroom. Het ontbreekt aan de kracht van durven te onderkennen dat je mogelijk in de verkeerde gewoontes gelooft. Twijfelen en onderzoeken is juist de kiem van vooruitgang. En van na onderzoek enige mate van zekerheid te hebben over bepaalde zaken. Althans zolang nieuwe inzichten de oude wetenschap niet hebben ingehaald. (omdat er iemand aan twijfelde en nieuw onderzoek naar heeft gedaan) Dit geld niet alleen voor conservatieve gelovigen, maar ook voor progressieve gelovigen. Dat komt (volgens mij) door het proces van geloven. Geloven is volgens mij het parkeren van je eigen onvermogen om alles te begrijpen en te weten buiten jezelf. Racisme en discriminatie deugen niet. Ze deugen niet omdat ze deur naar dat het mogelijk ook anders kan, dicht gooien. Vervolgens jezelf een deugmens vinden, omdat je racisme en discriminatie slecht vindt, sluit meteen de mogelijke positieve kanten van racisme en discrimina